| |
|
|
| |
 | جلد 4, شماره 3 - ( پاییز 1381 ) |  | |
| |
 | بررسی اثر BCG در درمان كـودكانی كه اخیراً مبتـلا به دیابت نوع یك شدهاند | |
![[English Abstract]](templates/tmpl_darkblue/images/en.gif) | | نويسندگان: دكتر سارا كاشف *، دكتر زهره كرمیزاده، دكتر مهسان كاشف | | * - شيراز، فلكه نمازی، بيمارستان نمازی، بخش كودكان | | نوع مطالعه: پژوهشی | | | چکيده مقاله: | | مقدمه: بیماری دیابت نوع یك، یك بیماری خودایمن است كه در آن سلولهای بتای پانكراس كه انسولین ترشح میكنند، توسط سلولهای لنفوسیت T تخریب میشوند. تزریق BCG به حیوانات آزمایشگاهی سبب تعدیل واكنش ایمنی سلولی در پانكراس حیوان و تزریق این واكسن در مطالعات مقدماتی به انسان، سبب كنترل بهتر بیماری شده است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر یك نوبت واكسن BCG در درمان كودكانی بود كه به تازگی به دیابت نوع یك مبتلا گشتهاند. مواد و روشها: به 10 نفر از بیماران تازه تشخیص داده شدة دیابت نوع یك كه در گروه سنی 14-4 سال قرار داشتند، یك دوز واكسن BCG به صورت داخل جلدی (mL1/0) تزریق شد. این بیماران در بدو تولد واكسن BCG دریافت كرده بودند. آزمون مانتو در همة بیماران منفی بود و مبتلا به دیگر بیماریهای خودایمن نیز نبودند. 10 بیمار دیابتی نوع یك نیز كه از نظر سن، جنس، زمان شروع بیماری، میزان قند خون ناشتا و HbA1c باگروه واكسینه شده تفاوتی نداشتند، به عنوان گروه كنترل انتخاب شدند. هر دو گروه با قند خون ناشتا، HbA1c و میزان انسولین مصرفی هر سه ماه به مدت 9 ماه پیگیری شدند. یافتهها: تفاوت معنیدار بین قند خون ناشتا، میزان HbA1c و دوز انسولین مصرفی در دو گروه درمان شده با BCG و گروه كنترل وجود نداشت. نتیجهگیری: تزریق واكسن BCG در این گروه از بیماران مبتلا به دیابت باعث كاهش انسولین مصرفی و كنترل بهتر بیماری نشد. | | | واژههاى کليدى: دیابت نوع یك،خودایمنی،BCG، درمان، انسولین | |
| متن کامل [PDF 279 kb] | | | | |
| |
| |
| |
| |
| |
