| |
|
|
| |
 | جلد 2, شماره 3 - ( پاییز 1379 ) |  | |
| |
 | بررسی فعالیت فیزیكی در زنان دیابتی غیروابسته به انسولین | |
![[English Abstract]](templates/tmpl_darkblue/images/en.gif) | | نويسندگان: بدرالملوك فرقانی ، نازیلا كسائیان، بابك فقیه ایمانی، دكتر مهرداد حسینپور، دكتر مسعود امینی | | | نوع مطالعه: پژوهشی | | | چکيده مقاله: | | امروزه نقش فعالیت فیزیكی در سلامتی جامعه و اثر آن در پیشگیری و كنترل بسیاری از بیماریها مطرح میباشد. بر این اساس ما بر آن شدیم كه فعالیت فیزیكی زنان دیابتی غیروابسته به انسولین را بررسی نماییم. در یك مطالعة توصیفی ـ تحلیلی به روش نمونهگیری آسان از بیماران زن دیابتی غیروابسته به انسولین مراجعه كننده به مركز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان و با استفاده از پرسشنامه سازمان جهانی بهداشت به روش مصاحبه، فعالیت فیزیكی در مدت 1 سال توسط كارشناس تغذیه بررسی گردید. میزان فعالیت در اوقات بیكاری، پیادهروی (پیادهروی جهت خرید و پیادهروی ورزشی در اوقات بیكاری)، فعالیت فیزیكی در خانهداری و فعالیت فیزیكی در فعالیت شغلی برحسب دقیقه در هفته تعیین گردید و میزان فعالیت فیزیكی كل از جمع موارد فوق محاسبه شد. نتایج با فعالیت فیزیكی زنان آمریكا مقایسه و 05/0P< معنیدار تلقی شد. تعداد بیماران 135 نفر با میانگین سنی 3/10±49 سال و نمایة تودة بدنی معادل 97/4±28 و وزن 5/12±4/69 كیلوگرم بود. نتایج نشان میدهد 90% از زنان دیابتی در اوقات بیكاری بیتحرك هستند. میزان دقایق صرف شده جهت فعالیت فیزیكی در اوقات فراغت و فعالیت شغلی به طور معنیداری كمتر از زنان آمریكایی میباشد (001/0P< و 0001/0P<). دقایق صرف شده جهت فعالیت خانهداری به طور معنیداری بیشتر از زنان آمریكایی بود (0002/0P<). 3/99% از فعالیت خانهداری زنان دیابتی از نوع سبك و خیلی سبك میباشد. دقایق صرف شده جهت فعالیت فیزیكی كه موجب اتلاف انرژی و در نهایت كاهش وزن و ذخایر چربی و كنترل دیابت و همچنین افزایش آمادگی جسمانی میشود، در زنان دیابتی ما بسیار كم میباشد. به نظر میرسد باید در جهت آموزش افراد دیابتی به انجام ورزش و افزایش فعالیت فیزیكی در اوقات بیكاری برنامهریزی مناسبی را اتخاذ نمود | | | واژههاى کليدى: فعالیت فیزیكی،دیابت،زنان،ورزش،فعالیت در اوقات بیكاری | |
| متن کامل [PDF 228 kb] | | | | |
| |
| |
| |
| |
| |
