[صفحه اصلى ]    
Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism awt-yekta Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 2, شماره 3 - ( پاییز 1379 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 2, شماره 3 - ( پاییز 1379 )
XML تأثیر نمك یددار بر هورمونهای تیروئید، ید ادرار و درجة گواتر در منطقه شهریار  

[English Abstract]
نويسندگان: لیدا نوایی ، دكتر فرید فتاحی، ماه طلعت نفرآبادی، دكتر فریدون عزیزی
نوع مطالعه: پژوهشی
چکيده مقاله:
در بررسی قبلی ما در سال 1362، گواتر بصورت فرابومی (هیپرآندمیك) در شهریار وجود داشت. با توجه به اینكه 12 سال است نمك یددار در این منطقه توزیع شده، این بررسی جهت تأثیر نمك یددار بر هورمونهای تیروئید، ید دفعی ادرار و درجة گواتر در سال 1374 در منطقة شهریار انجام گردید. 3164 نفر شامل 58% زن و 42% مرد از طریق نمونه‌گیری تصادفی در منطقة شهریار انتخاب شدند. درجات گواتر بر اساس طبقه‌بندی سازمان جهانی بهداشت، سنجش ید ادرار با روش هضم و اندازه‌گیری هورمونها با كیتهای تجاری انجام گردید. نتایج با یافته‌های سال 1362 مقایسه شد. شیوع گواتر در سالهای 62 و 74 بتـرتیب در مـردان 50 و 40%، در زنـان 70 و 51% و در كـل جامعـه 60 و 47% بود. این كاهش در هر سـه مـورد معنی‌دار (001/0P<) بود. كاهش شیوع گواتر بخصوص در سنین پایین مشاهده شد، بترتیب برای سالهای 62 و 74، كمتر از 6 ساله 23 در مقابل 7%؛ 6 تا 12 ساله 82 در مقابل 46%؛ و 13 تا 18 ساله 78 در مقابل 66% بود (001/0P<). میانگین ید دفعی ادرار قبل و پس از مصرف نمك یددار 6/7±5/6 و 1/13±5/18 μg/dL (001/0P<) بود. در بررسی سال 1362، 5/47% افراد مورد بررسی ید ادرار در حد 2 تا 5 میكروگرم در دسی‌لیتر داشتند، در حالی كه در بررسی سال 1374 میزان ید ادرار در 65% افراد مورد بررسی بین 10 تا 25 میكروگرم در دسی‌لیتر بوده است. میانگین هورمونها قبل و بعد از مصرف نمك یددار بترتیب عبارت بودند از T4 معادل 1/1±2/9 در مقابل 9/1±3/9 μg/dL (NS)، T3 معادل 30±142 در مقابل 42±154 ng/dL، (001/0P<) و TSH معادل 1/1±8/1 در مقابل 3/1±5/1 μU/mL، (001/0P<). 5/1% افراد مورد بررسی در سال 1362 و 5/4% در سال 1374،T4‌بیشتر از μg/dL5/12 داشتند. T3‌بیشتر ازng/dl 200 در افـراد مورد بررسـی قبل و بعد از مصرف نمك یددار 4/0 و 5/11% بود. TSH بالاتر از μU/ml5 در سال 1362، 6/0% و در سال 1374 در 9/1% افراد مورد بررسی دیده شد. موارد مثبت آنتی‌بادیهای ضد تیروئید تغییری نیافت. تعداد افراد مبتلا به كم‌كاری و پركاری تیروئید قابل اهمیت نبود. نتایج این بررسی نشان می‌دهد كه مصرف نمك یددار سبب كاهش شیوع گواتر بویژه در سنین پایین و افزایش دفع ادراری ید شده است. همچنین نتایج نشان می‌دهد كه مصرف نمك یددار به میزان ppm 40 در این منطقه عوارض جانبی زیانباری به دنبال ندارد.
واژه‌هاى کليدى:  گواتر، كمبود ید،نمك یددار، تیروئید
متن کامل [PDF 297 kb]
 
برگشت به فهرست نشريات جلد 2, شماره 3 - ( پاییز 1379 )
:: ::
Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.16996 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 441 querry