| |
|
|
| |
 | جلد 2, شماره 3 - ( پاییز 1379 ) |  | |
| |
 | بررسی میزان شیوع تومور كارسینوئید در نمونههای آپاندكتومی بیمارستانهای دانشگاه علومپزشكی شهید بهشتی | |
![[English Abstract]](templates/tmpl_darkblue/images/en.gif) | | نويسندگان: دكتر پروانه وصال ، دكتر حسین احمدیان مقدم، دكتر شیفته وحیدی | | | نوع مطالعه: پژوهشی | | | چکيده مقاله: | | تومور كارسینوئید شایعترین تومور آپاندیس و از منشأ سلولهای نوروآندوكرین میباشد. 80% موارد این تومور در دستگاه گوارش است و برطبق برخی گزارشها شایعترین محل پیدایش آن آپاندیس قلمداد گردیده است. این نئوپلاسم در 3/0 تا 5/0% نمونههای آپاندكتومی یافت میگردد. سن متوسط در زمان تشخیص 30 سال و نئوپلاسم در زنان شایعتر از مردان است. احتمال وقوع متاستاز در تومورهای كارسینوئید ارتباط مستقیم با اندازه نئوپلاسم دارد، به طوری كه در ضایعات با قطر كمتر از یك سانتیمتر احتمال متاستاز نادر است. تهاجم به مزوآپاندیس پیشآگهی را تغییر نخواهد داد. مطالعة حاضر به روش توصیفی جهت بررسی شیوع تومور كارسینوئید بر روی 7447 نمونة آپاندكتومی در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی انجام شده است. در این مطالعه شیوع تومور كارسینوئید 24/0% در نمونههای آپاندكتومی میباشد. سن متوسط بروز علایم 31 سال و شیوع در زنان 5/2 در هزار و در مردان 3/2 در هزار گردید. تومور با انسداد مجرا میتواند آپاندیسیت حاد ایجاد نماید و اكثراً به طور اتفاقی در حین امتحان بافت شناختی (هیستولوژیك) یافت میگردد. بنابراین، امتحان آپاندیس در كلیة موارد آپاندكتومی از این نظر الزامی است. آنچه مشكلآفرین است مسایل درمانی و تصمیمگیری بعدی در مورد ادامة درمان به لحاظ امكان بدخیمی این تومور میباشد. | | | واژههاى کليدى: تومور كارسینوئید،آپاندیس | |
| متن کامل [PDF 345 kb] | | | | |
| |
| |
| |
| |
| |