[صفحه اصلى ]     جلد 3, شماره 3 - ( پاییز 1380 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 3 - ( پاییز 1380 ) بررسی اثر پنتوكسی فیلین بر پروتئینوری نفروپاتی دیابتی و مقایسة آن با كاپتوپریل در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو   نويسندگان: دكتر حسن رضوانیان ، دكتر تقی امیریانی، دكتر مسعود امینی، دكتر منوچهر غروی، دكتر اشرف امین‌الرعایا، دكتر علی كچویی نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: نفروپاتی دیابتی شایعترین علت نارسایی مرحلة انتهایی كلیه (ESRD) می‌باشد و پروتئینوری نقش مهمی در تسریع پیشرفت به سمت ESRD دارد. پنتوكسی‌فیلین (PTX) دارویی است كه با مهار TNF-α و با كاهش پروتئینوری در كند كردن سیر نفروپاتی مؤثر است. برای بررسی اثر PTX بر پروتئینوری و مقایسة آن با كاپتوپریل، 40 بیمار دیابتی نوع دو مورد مطالعه قرار گرفتند. این افراد پروتئینوری بیش از 300 میلی‌گرم در روز داشته، منع مصرف PTX نداشتند و تحت درمان با PTX یا خانواده مهاركننده‌های مبدل آنژیوتانسیون (از جمله كاپتوپریل) قرار نبودند. در طی مطالعه تغییری در برنامة درمانی كنترل قند خون یا فشار خون بالا (در صورت مبتلا بودن) داده نشد. بیماران به روش Cross over در دو دورة 2 ماهه و با فاصلة زمانی یك ماه (wash out) تحت درمان با PTX و كاپتوپریل قرار گرفتند و در شروع و پایان هر دورة درمانی فشارخون‌، قند خون ناشتا، كراتینین سرم، كراتینین، پروتئین و حجم ادرار 24 ساعته اندازه‌گیری شد. PTX سبب كاهش پروتئینوری به میزان 63/0±44/0 گرم در روز و كاپتوپریل به طور متوسط باعث كاهش 22/0±1/0 گرم در روز شد. مقایسة این دو از نظر آماری معنادار است (008/0 = P) و نشان می‌دهد PTX در كاهش پروتئینوری مؤثر بوده و اثر آن از كاپتوپریل بیشتر است. واژه‌هاى کليدى: پروتئینوری،نفروپاتی دیابتی،پنتوكسی فیلین،كاپتوپریل متن کامل [PDF 499 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 3 - ( پاییز 1380 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.17558 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 443 querry