[صفحه اصلى ]     جلد 3, شماره 4 - ( زمستان 1380 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 4 - ( زمستان 1380 ) آیا درمان هیپرتیروئیدی در تغییر سطح سرمی لیپوپروتئین‌ها، آپولیپوپروتئین‌ها و فعالیت آنزیم پاراكسوناز سرمی مؤثر است؟   نويسندگان: دكتر سید مهرداد صولتی ، دكتر فربد رئیس‌زاده، دكتر آرش اعتمادی، دكتر فریدون عزیزی نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: مقدمه: هورمون‌های تیروئید در سنتز، متابولیسم و تجزیه لیپیدها نقش عمده‌ای ایفا می‌كنند. افراد هیپرتیروئید دچار افزایش قابل ملاحظة‌ حساسیت نسبت به استرس‌های اكسیداتیو و در نتیجه اكسیداسیون LDL-C می‌شوند. آنزیم پاراكسوناز آنزیمی مستقر بر لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL-C) است كه در شرایط آزمایشگاهی از اكسیداسیون LDL-C جلوگیری كرده و ممكن است نقش آنتی‌آتروژنیك داشته باشد. هدف از این مطالعه مقایسة فعالیت آنزیم پاراكسوناز و وضعیت لیپیدها در هیپرتیروئیدی قبل و بعد از درمان می‌باشد. مواد و روش‌ها: 24 بیمار مبتلا به هیپرتیروئیدی به عنوان گروه مورد و 23 فرد به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. در تمام افراد مورد بررسی پس از گرفتن شرح حال و تعیین اندازه‌های تن‌سنجی، سطح سرمی هورمون‌های تیروئید، لیپیدها و آپولیپوپروتئین‌ها و فعالیت آنزیم پاراكسوناز در یك نمونة خون ناشتا اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: بیماران پس از درمان با متی‌مازول مورد پیگیری مجدد قرار گرفتند (متوسط درمان 9/3±3/7 ماه) كه از مجموع این افراد 15 نفر یوتیروئید شده بودند. از نظر وزن، نمایة تودة بدنی و نسبت دور كمر به باسن تفاوت معنی‌داری بین بیماران قبل و بعد از درمان وجود نداشت. پس از درمان در بیماران یوتیروئید كاهش معنی‌داری درسطح سرمی T4 (2/2±4/8 در مقابل 4/4±6/16 µg/dL: 001/0P<)، T3 (38±134 در مقابل 90±250 ng/dL؛ 05/0P<) و افزایش معنی‌داری در سطح سرمی TSH (2/2±9/1 در مقابل 06/0±06/0 µU/mL؛ 001/0P<) وجود داشت. پس از درمان، فعالیت پاراكسوناز سرمی افزایش معنی‌داری نسبت به وضعیت قبل از درمان نشان داد (8/37±6/64 در مقابل 8/22±0/49IU/mL؛ 001/0P<). همچنین پس از درمان افزایش معنی‌دار در سطوح سرمی كلسترول تام (48±209 در مقابل 39±172mg/dL؛ 001/0P<)، تری‌گلیسیرید و نسبت كلسترول تام به HDL و LDL به HDL در مقایسه با قبل از درمان وجود داشت. درمان بیماران، منجر به تغییر معنی‌داری در سطوح HDL-C، آپولیپوپروتئین A-I و آپولیپوپروتئین B نسبت به قبل از درمان نشد. نتیجه‌گیری: در مطالعة حاضر افزایش معنی‌دار فعالیت آنزیم پاراكسوناز پس از درمان بیماران هیپرتیروئید این فرضیه را مطرح می‌كند كه بخشی از افزایش اكسیداسیون LDL-C در این بیماران می‌تواند ناشی از كاهش فعالیت پاراكسوناز باشد. واژه‌هاى کليدى: پاراكسوناز،هیپرتیروئیدی،لیپوپروتئین،آپولیپوپروتئین متن کامل [PDF 278 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 4 - ( زمستان 1380 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.16896 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 441 querry