[صفحه اصلى ]    
Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism awt-yekta Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 3, شماره 4 - ( زمستان 1380 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 4 - ( زمستان 1380 )
XML ارزیابی وضعیت آنتی‌اكسیدانی وشاخص‌های استرس اكسیداتیو در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس نوع دو  

[English Abstract]
نويسندگان: دكتر علیرضا استقامتی ، دكتر اصغر زربان، دكتر محمود دوستی
نوع مطالعه: پژوهشی
چکيده مقاله:
مقدمه: در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس خطر پیشرفت ضایعات عروقی وجود دارد كه یكی از عوامل بسیار مهم و مؤثر در اتیولوژی آن را صدمات اكسیداتیو ناشی از رادیكال‌های آزاد و گونه‌های فعال اكسیژن می‌دانند و تقویت سیستم دفاع آنتی‌اكسیدانی در این بیماران می‌تواند تا حدودی مانع از ایجاد وپیشرفت این عوارض گردد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه به منظور ارزیابی استرس اكسیداتیو در بیماران دیابتی نوع دو (30 نفر) و مقایسة آن با افراد شاهد (28 نفر) قدرت آنتی‌اكسیدانی تام پلاسما با روش FRAP، مالون دی آلدئید به عنوان فراوردة نهایی پراكسیداسیون لیپیدها با روش HPLC، گروه‌های كربونیل و گروه‌های تیول به عنوان شاخص‌هایی از اكسیداسیون پروتئین‌ها، ویتامین‌های E، C، و نسبت ویتامین E به كلسترول اندازه‌گیری گردیدند. علاوه بر آن مجموعه‌ای از پارامترهای بیوشیمیایی دیگر نظیر قندخون، هموگلوبین گلیكوزیله، كلسترول، تری‌گلیسیرید، HDL-C، LDL-C، بیلی‌روبین و اسیداوریك مورد آزمایش قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد كه در بیماران دیابتی، میزان مالون دی‌آلدئید به عنوان شاخصی از پراكسیداسیون لیپیدها، نسبت به افراد شاهد افزایش می‌یابد (005/0P<). از بین شاخص‌های اكسیداسیون پروتئین‌ها، تغییر معنی‌داری در میزان گروه‌های كربونیل مشاهده نشد، ولی میزان گروه‌های تیول در بیماران دیابتی كاهش معنی‌داری داشت (02/0P<). مقادیر ویتامین E و C نیز در پلاسمای بیماران دیابتی نسبت به افراد شاهد تغییر چندانی نداشت، اگرچه نسبت ویتامین E به كلسترول تام در این بیماران كاهش نشان می‌داد (05/0P<). قدرت آنتی‌اكسیدان تام پلاسما در دو گروه تغییر معنی‌‌داری نداشت. در بین آزمایش‌های بیوشیمیایی انجام شده، سطح گلوكز خون، هموگلوبین گلیكوزیله، كلسترول تام، تری‌گلیسیرید و LDL-C در بیماران دیابتی نوع دو افزایش معنی‌داری داشت و مقدار HDL-C كاهش نشان می‌داد. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل بخصوص افزایش پراكسیداسیون لیپیدها ایجاد استرس اكسیداتیو را در بیماری دیابت ملیتوس تأیید می‌كند. بنابراین ارزیابی این وضعیت و اتخاذ شیوه‌های درمانی مناسب در جهت تقویت دفاع آنتی‌اكسیدانی می‌تواند مؤثر باشد.
واژه‌هاى کليدى: آنتی‌اكسیدان،استرس اكسیداتیو،دیابت ملیتوس نوع دو،FRAP
متن کامل [PDF 287 kb]
 
برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 4 - ( زمستان 1380 )
:: ::
Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.17254 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 440 querry