[صفحه اصلى ]     جلد 2, شماره 1 - ( بهار 1379 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 2, شماره 1 - ( بهار 1379 ) پروبينگ استخوان در زخمهاي پاي ديابتي: روش باليني ساده‏اي براي تشخيص استئوميليت   نويسندگان: دكتر منوچهر نخجواني ، دكتر عليرضا استقامتي، دكتر فرشاد امامي، دكتر محمد حسين‏زاده نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: از آنجايي كه عارضة پاي ديابتي شيوع قابل توجهي در بيماران ديابتي دارد و استئوميليت در آن مي‏تواند عواقب غيرقابل جبراني داشته باشد، يافتن روشي باليني جهت تشخيص سريع و ارزان استئوميليت در اين بيماران از اهميت زيادي برخوردار است، با توجه به اينكه نحوة گرفتاري استخوان در زخم پاي ديابتي از طريق مجاورتي و نه از طريق خونزاد مي‏باشد، بنابراين در معرض بودن استخوان، استخوان را مستعد به ابتلا به استئوميليت مي‏گرداند. در اين طرح، زخمهاي پاي ديابتي توسط پروب استريل سر پخ، از نوع D/E، از نظر وجود استخوان در معرض در عمق زخم بررسي شد و نتايج با نتايج عدم وجود استئوميليت در اين زخمها كه توسط روش‌هاي ديگر باليني يا پاراكلينيكي تشخيص داده مي‏شد، مقايسه گرديد. مطالعه بر روي 35 بيمار بستري شده در بيمارستان امام خميني (ره)، با مجموع 37 مورد زخم پاي ديابتي، در فاصلة زماني اول مرداد ماه سال 1377 تا پايان اسفند همان سال، انجام گرفت. در 37 زخم مورد مطالعه، 17 مورد از نظر پروبينگ مثبت و در 20 مورد از نظر پروبينگ منفي تشخيص داده شدند. از 17 مورد پروب مثبت، 13 زخم واجد استئوميليت بودند و در 4 مورد وجود استئوميليت رد گرديد. تنها 5 مورد از 20 مورد زخمي كه پروبينگ منفي داشتند با مطالعه‌هاي انجام گرفته مبتلا به استئوميليت تشخيص داده شدند. بنابراين، برخورد پروب با استخوان جهت تشخيص استئوميليت داراي حساسيت، ويژگي و ارزش‌هاي اخباري مثبت و منفي به ترتيب 2/72، 9/78، 4/76 و 75% بود. در نتيجه، برخورد پروب با استخوان در عمق زخم پاي فرد مبتلا به ديابت، رابطة تنگاتنگي با وجود استئوميليت دارد. واژه‌هاى کليدى:  ديابت مليتوس،پاي ديابتي،استئوميليت،تشخيص باليني متن کامل [PDF 222 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 2, شماره 1 - ( بهار 1379 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.21201 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 441 querry