[صفحه اصلى ]     جلد 4, شماره 1 - ( بهار 1381 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 1 - ( بهار 1381 ) مقایسة ید رادیواكتیو و داروهای ضد تیروئید در درمان تیروتوكسیكوز   نويسندگان: دكتر بهزاد حیدری *، دكتر فرنوش فرهنگی، دكتر مهرانگیز امیری * - دانشگاه علوم پزشكی و خدمات بهداشتی ـ درمانی بابل، بیمارستان شهید بهشتی، بخش داخلی و پزشكی هسته‌ای نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: مقدمه: هیچ یك از روش‌های درمان دراز مدت موجود برای درمان تیروتوكسیكوز ایده‌ال نیست و انتخاب نوع روش درمانی بستگی به بیمار دارد. هدف مطالعة حاضر مقایسة دو روش درمان با ید رادیواكتیو و داروهای ضد تیروئید است. مواد و روش‌ها: جمعیت مورد مطالعه، بیماران مبتلا به تیروتوكسیكوز است كه از فروردین ماه سال 1376 تا اردیبهشت ماه سال 1379 در بیمارستان شهید بهشتی بابل تحت درمان بوده‌اند. تشخیص تیروتوكسیكوز بر اساس یافته‌های بالینی و آزمایش‌های TSH، T4 و T3 تأیید شد. بیماران مبتلا به تیروئیدیت و بیمارانی كه درمان را به صورت منظم دنبال نكرده‌اند، از مطالعه خارج شدند. درمان استاندارد با داروهای ضد تیروئید برای همة بیماران شروع شد، تا فروكش كردن بیماری ادامه یافت و سپس بتدریج قطع شد. بیمارانی كه پس از حداقل 6 ماه درمان، پاسخ مناسب ندادند یا حداقل 3 ماه پس از فروكش كردن بیماری دچار عود بیماری شدند، برای درمان با 15-8 میلی‌كوری ید رادیواكتیو انتخاب شدند. درمان با داروهای ضد تیروئید تا طبیعی شدن عملكرد تیروئید ادامه یافت. همة بیماران در حین درمان و حداقل تا یك سال پس از فروكش كردن بیماری تحت نظر قرار گرفتند. یافته‌ها: 30 بیمار (20 زن، 10 مرد) با میانگین سنی 11±46 سال تحت درمان با ید رادیواكتیو و 44 بیمار (22 زن، 22 مرد) با میانگین سنی 14±37 سال و تحت درمان با داروهای ضد تیروئید قرار گرفتند. مدت بیماری در دو گروه به ترتیب 33±14 و 15±5/10 ماه و علت تیروتوكسیكوز به ترتیب بیماری گریوز 63% و 5/79%، گواتر مولتی ندولر توكسیك 27% و 5/11%، گواتر ندولر توكسیك 10% و 9% بود. بعد از 21±7/19 ماه پیگیری، در 60% بیمارانی كه ید رادیواكتیو دریافت كرده بوند، عملكرد تیروئید به حالت طبیعی برگشت و 55% بیماران پس از 19±28 ماه در حالت پركاری باقی ماندند. مدت درمان با داروهای ضد تیروئید در دو گروه به ترتیب 8/4±3/3 و 3/8±3/13 ماه (001/0p<) بوده است. هیچ نوع عوارض دارویی مشاهده نشد و در بیمارانی كه بیماری‌شان فروكش كرده بود در دو گروه به ترتیب پس از 19±5/17 و 18±21 ماه هیچ موردی از عود بیماری دیده نشد. نتیجه‌گیری: در كوتاه مدت، سرانجام تیروتوكسیكوز از نظر فروكش كردن بیماری در درمان با ید رادیواكتیو یا داروهای ضد تیروئید مشابه است اما بروز كم‌كاری در حالت اول و تداوم پركاری در حالت دوم، برتری درمان با ید رادیواكتیو را مطرح می‌كند. واژه‌هاى کليدى: تیروتوكسیكوز،ید رادیواكتیو،داروهای ضد تیروئید،یوتیروئید متن کامل [PDF 234 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 1 - ( بهار 1381 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.1706 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 440 querry