[صفحه اصلى ]     جلد 4, شماره 1 - ( بهار 1381 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 1 - ( بهار 1381 ) عملكرد تیروئید، پاراتیروئید، گناد و سلول‌های بتای پانكراس پس از پیوند مغز استخوان با رژیم آماده‏سازی شیمی درمانی   نويسندگان: دكتر محسن خوش‌نیت *، دكتر باقر لاریجانی، دكتر اردشیر قوام‏زاده، دكتر بابك بهار، دكتر عذرا طباطبایی ملاذی * - مركز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم،دانشگاه علوم پزشكی و خدمات بهداشتی ـ درمانی تهران نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: مقدمه: طول عمر بسیاری از بیماران پس از BMT افزایش می‌یابد. پس از پیوند، نیاز به پیگیری‏های طبی از جمله بررسی عملكرد غدد درون‏ریز به لحاظ بهبود كیفیت زندگی این بیماران، احساس می‏شود. اختلالات متعدد اندوكرین به خصوص درپی رژیم‏های آماده‏سازی با پرتوتابی تمام بدن، در این بیماران گزارش شده است. همچنین در بیمارانی كه تحت رژیم‏های آماده سازی با داروهای ستیوتوكسیك قرار می‏گیرند نیز این اختلالات مشاهده می‏شود. دیده شده كه دوز داروهای شیمی‌درمانی برای آماده‌سازی پیوند در میزان و نوع بروز اختلالات هورمونی مؤثر است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 46 بیمار (12 زن و 34 مرد) در محدودة سنی 49 – 5/1 سال (میانگین سنی 1/15 سال) از نظر عملكرد تیروئید (T3، T4، ‍T3RU، FTI، TSH، Antig Alb و Anti-Tpo Ab)، پاراتیروئید (Ca، P، Alkp و PTH)، گناد (LH، FSH،Prl، تستوسترون، استرادیول، پروژسترون و Semen Analysis در چهار بیمار مرد متأهل) بررسی شدند. عملكرد سلول‌های بتای پانكراس در 12 بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور به روش OGTT بررسی شد. تمامی این بررسی‏ها قبل از پیوند و 3، 6، 12 و 24 ماه پس از پیوند تكرار شد. یافته‌ها: مقایسة نتایج معاینات بالینی و اندازه‏گیری‏های بیوشیمیایی در هیچ یك از بیماران قبل و پس از پیوند، اختلالی را در عملكرد تیروئید و پاراتیروئید و متابولیسم كلسیم نشان نداد. در 11 بیمار مرد بالغ (5P5G) قبل و در فواصل 3 و 6 و 12 ماه پس از پیوند، كاركرد سلول‌های لیدیگ طبیعی بود ولی آسیب اپی‏تلیوم ژرمینال (آزواسپرمی یا اولیگواسپرمی) قبل و تا 12 ماه پس از پیوند دیده شد. سطح FSH سرم با آسیب اپی‌تلیوم ژرمینال رابطه‏ای نداشت. در پنج پسر كه در مراحل اولیة بلوغ (2P2G یا 3P3G) در زمان BMT بودند، پیشرفت بلوغ در یك سال پس از پیوند طبیعی بود. در 4 زن بالغ مورد مطالعه (5B5P) درپی پیوند، هیپوگنادیسم اولیه ایجاد شد. در یك دختر 14 ساله كه قبل از پیوند عادت ماهیانة‏ منظمی داشت تا 2 سال پس از پیوند نیز همچنان عادت ماهیانه‏اش منظم بود و در دختر دیگری كه قبل از پیوند، نابالغ (P1B1) بود در یك سال پس از پیوند، افزایش LH و FSH (نارسایی تخمدان) مشاهده شد. كاركرد سلول‌های بتای پانكراس در بیماران تالاسمیك (با فریتین بالای 1000 قبل از پیوند) قبل و پس از پیوند طبیعی بود. نتیجه‏گیری: تا یك سال پس از پیوند مغز استخوان با رژیم آماده سازی شیمی‏درمانی (بدون پرتوتابی)، كاركرد تیروئید و پاراتیروئید تحت تأثیر واقع نشد، ولی این روش نارسایی تخمدان و آسیب سلول‌های ژرمینال بیضه را در پی داشت و بر سلول‌های لیدیگ تأثیری نداشت. پیوند مغز استخوان بر عملكرد سلول‌های بتای پانكراس اثری ندارد. واژه‌هاى کليدى: پیوند مغز استخوان،تالاسمی ماژور،تیروئید،پاراتیروئید، بلوغ جنسی،گلوكز متن کامل [PDF 323 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 1 - ( بهار 1381 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.18617 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 442 querry