[صفحه اصلى ]     جلد 4, شماره 2 - ( تابستان 1381 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 2 - ( تابستان 1381 ) ارزیابی فلور قارچی و فراوانی عفونت‌های قارچی در دهان بیماران دیابتی   نويسندگان: دكتر شهین یاراحمدی *، دكتر علیرضا خسروی، دكتر باقر لاریجانی، منصور بیات، دكتر محمود محمودی، دكتر رضا برادر جلیلی * - تهران، بيمارستان شريعتی، مركز تحقيقات غدد درون‌ريز نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: مقدمه: افراد دیابتی به برخی از عفونت‌ها حساسیت بیشتری نشان می‌دهند.كاندیدوزیس دهانی یكی از شایع‌ترین عفونت‌های فرصب طلب در افراد دیابتی و مبتلایان به نقص ایمنی سلولی است. هدف از این مطالعه مقایسة فلور قارچی و فراوانی عفونت‌های قارچی دهان و عوامل مؤثر بر بروز آن در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس و افراد شاهد بود. مواد و روش‌ها: در این تحقیق كه به مدت 18 ماه به طول انجامید، 132 بیمار مبتلا به دیابت (گروه مورد) مراجعه‌كننده به درمانگاه دیابت بیمارستان شریعتی و 130 بیمار غیردیابتی (گروه شاهد)، در سنین 65-25 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه‌های خون وریدی و بزاق در شرایط ناشتا گرفته شد. از چهار نقطة مختلف دهان نمونه برای كشت برداشته شد. گروه خونی بیماران نیز تعیین گردید. برای ارزیابی وضعیت متابولیك بیماران HbA1c اندازه‌گیری گردید. یافته‌ها: كاندیداآلبیكنس شایع‌ترین قارچ در دهان افراد هر دو گروه بود. این بررسی نشان داد كه بین میانگین كلونی كانت تام افراد بیمار و شاهد اختلاف معنی‌داری وجود دارد (001/0p<). در گروه بیماران دیابتی رابطه‌ای مستقیم و معنی‌دار بین غلظت قند خون و بزاق با میانگین كلونی كانت تام دیده شد، در حالی كه این ارتباط در گروه كنترل مشاهده نگردید. همچنین در كل جمعیت مورد مطالعه، میانگین كلونی كانت تام با استفاده از دندان مصنوعی یا دندان مصنوعی همراه با استعمال سیگار، افزایش قابل ملاحظه‌ای نشان داد. در این مطالعه سابقة ابتلا به بیماری‌های دیگر دهان به عنوان عامل مستعدكنندة افزایش مخمرهای دهانی شناخته شد. به علاوه، كنترل ضعیف دیابت، بهداشت پایین دهان و استفاده از دندان مصنوعی از دیگر عامل‌ها به شمار می‌روند.آنالیز رگرسیون چندگانه نشان داد كه میانگین كلنی كانت تام با افزایش سن و جنس مؤنث ارتباط دارد. اما متغیرهایی مانند مدت زمان ابتلا به دیابت، قند بزاق و گروه‌های خونی نقش تعیین كننده‌ای در تعداد كلونی‌های جدا شده نداشتند. در گروه دیابتی با گروه خونی AB به میزان معنی‌داری ضایعات لوكوپلاك زبانی شایع‌تر بود. همچنین ارتباط معنی‌داری بین غلظت قند بزاق و HbA1c، غلظت قندخون و HbA1c، HbA1c و میانگین كلونی كانت تام در گروه دیابتی به دست آمد. نتیجه‏گیری: این مطالعه نشان داد كاندیدوزیس در دهان مبتلایان به دیابت شیوع قابل توجهی دارد و كلونیزه شدن كاندیدا در دهان این بیماران شایع است، لذا رعایت بهداشت دهان و دندان و استفاده از آنتی‌سپتیك‌ها و داروهای ضدقارچی موضعی ضروری است. واژه‌هاى کليدى: فلورقارچی دهان،دیابت ملیتوس،عفونت‌های قارچی،كاندیدوزیس متن کامل [PDF 255 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 2 - ( تابستان 1381 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.17434 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 443 querry