[صفحه اصلى ]     جلد 4, شماره 3 - ( پاییز 1381 ) برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 3 - ( پاییز 1381 ) بررسی ارتباط ویتیلیگو با اختلالات عملكرد تیروئید   نويسندگان: دكتر شورا مانی‌قلم ، دكتر محمد مهدی حاجی‌عبدالحمید، دكتر پرویز طوسی، دكتر امیر مجدالدین امیر جوانبخت، دكتر نوید سعادت نوع مطالعه: پژوهشی چکيده مقاله: مقدمه: با توجه به اختلاف نظر در ارتباط بین ویتیلیگو و اختلالات عملكرد غدة تیروئید این تحقیق به منظور تعیین رابطة ویتیلیگو با اختلالات عملكرد تیروئید برروی مبتلایان به ویتیلیگو و مقایسة آن با گروه شاهد در تهران در سال 1380 انجام شد. مواد و روش‌ها: تحقیق به روش مورد ـ شاهدی بر روی مبتلایان به ویتیلیگو مراجعه‌كننده به درمانگاه‌های پوست بیمارستان لقمان حكیم و بوعلی و افراد شاهد انجام گرفت. مبتلایانی كه حداقل یك سال از شروع بیماری آنها گذشته بود، به عنوان افراد گروه مورد وارد مطالعه شدند و اطلاعات لازم آنها ثبت گردید. مراجعه‌كنندگان فاقد ویتیلیگو كه از نظر سن و جنس با افراد گروه مورد همسان شده بودند نیز به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. میزان T3، T4، TSH وT3RU نمونة خون وریدی افراد مورد و شاهد سنجیده شد و FTI از طریق محاسبه به دست آمد. هیپرتیروئیدی و هیپوتیروئیدی در دو گروه براساس FTI و سطح T3 سرم (برای موارد هیپرتیروئید از نوع T3) مشخص گردید. یافته‌ها با كمك آماره‌های آزمون t، مجذور كای و آزمون فیشر مورد قضاوت آماری قرار گرفتند. یافته‌ها: افراد مورد مطالعه در هر گروه 30 نفر شامل 73% زن و 27% مرد بودند. سن آنها 4/11±7/31 در گروه مورد و 2/11±7/31 در گروه شاهد بود. مدت ابتلا به ویتیلیگو در بیماران 4/2±3/8 سال و سطح درگیری پوستی آنها 5/12±4/22% بود. یك نفر از آنها دارای علایم هیپرتیروئیدی بود. سطح سرمی T3 در گروه مورد 45±150 و در گروه شاهد 47± 149 نانوگرم در دسی‌لیتر، T4 در گروه مورد 8/2± 8/8 و در گروه شاهد 2/3 ±5/7 میكروگرم در دسی‌لیتر، TSH در گروه مورد 5/0±75/0 و در گروه شاهد 5/0±81/0 میكرویوینت در میلی‌لیتر، T3RU در گروه مورد 2/3/0±1/31 و در گروه شاهد 2/4±8/29% و FTI در گروه مورد 97/0±8/2 و در گروه شاهد 55/0±5/2 بود. با آزمون t هیچ كدام از اختلافات بین دو گروه معنی‌دار نبود. براساس FTI در 6/16% از مبتلایان اختلالات عملكرد تیروئید شامل 10% هیپرتیروئیدی و 6/6% هیپوتیروئیدی وجود داشت. در گروه شاهد هیچ موردی از اختلال عملكرد تیروئید مشاهده نشد. آماره‌های مجذور كای و آزمون فیشر نشان داد كه این اختلاف در دو گروه معنی‌دار است (05/0(p<. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد كه به احتمال زیاد ویتیلیگو با اختلالات عملكرد تیروئید (هیپرتیروئیدی و هیپوتیروئیدی) ارتباط دارد، از این رو انجام مطالعات گسترده‌تر و آزمایش‌های تكمیلی در آینده پیشنهاد می‌شود تا در صورت تأیید قطعی چنین رابطه‌ای، آزمایش‌های عملكرد تیروئید در مبتلایان به ویتیلیگو انجام شود. واژه‌هاى کليدى:  ویتیلیگو،هیپرتیروئیدی، هیپوتیروئیدی،آزمون عملكرد تیروئید متن کامل [PDF 226 kb]   برگشت به فهرست نشريات جلد 4, شماره 3 - ( پاییز 1381 ) Static site map - Persian site map - English site map - Created in : 0.17639 seconds by AWT YEKTA 1.5.2.9 by 442 querry